tag:blogger.com,1999:blog-352566552012-02-09T15:07:01.395+04:00എന്നെന്നും......എന്നെന്നും....http://www.blogger.com/profile/07898760818445615474noreply@blogger.comBlogger111100tag:blogger.com,1999:blog-35256655.post-60729941766312874132010-06-28T12:05:00.001+04:002010-06-28T12:06:49.480+04:00അവന് അറിയാതെ പറ്റിയതായിരിക്കും"അങ്ങിനെയാണെങ്കില് അവന് അറിയാതെ പറ്റിയതായിരിക്കും" <br /><br />അന്നൊരു ഞായറാഴ്ചയായിരുന്നു. എന്നത്തേയും പോലെ സംഗമ സ്ഥലമായ ജാനകിമുക്കില് ഞങ്ങളെല്ലാവരും ഒത്തുകൂടി. എവിടേയ്ക്കെങ്കിലും പോയാലോ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള് ആദ്യം മനസ്സില് വന്ന സ്ഥലം അതിരപ്പിള്ളിയായിരുന്നു. അതിന് രണ്ടായിരുന്നു കാരണം. <br /><br />ഒന്ന് - ഒരു മണിക്കൂറ് കൊണ്ട് ഓടിച്ചെത്താം, <br /><br />രണ്ട് - രാജേഷിണ്റ്റെ ബന്ധുവിണ്റ്റെ വാഴത്തോട്ടത്തിണ്റ്റെ നടുക്കുള്ള വീടും, അതിനോട് ചേര്ന്ന് അതിരപ്പിള്ളിയില് നിന്നും, തുമ്പൂര്മൊഴിയില് നിന്നും ഉള്ള വെള്ളം ഒഴുകുന്ന മനോഹരമായ പാറക്കൂട്ടങ്ങളും. <br /><br />വേറെ ആരുടേയും ശല്യമില്ലാതെ എത്രനേരം വേണമെങ്കിലും അവിടെ ചിലവഴിക്കാം എന്നുള്ളതാണ് അതിണ്റ്റെ പ്രത്യേകത. അങ്ങിനെ ആ യാത്ര ഒരു തിരുമാനമായി. അഭിയുടെ വണ്ടിയില് ഞാനും, അഭിയും, രാജേഷും, ഷെല്ലിയും, രമേശനും കൂടി യാത്രയായി. പോകുന്ന വഴിയില് ഒരു സ്ഥലത്തും നിറുത്തില്ല എന്നായിരുന്നു ആദ്യത്തെ തിരുമാനം. പക്ഷെ രമേശണ്റ്റെയും, രാജേഷിണ്റ്റെയും, ഷെല്ലിയുടെയും അഭിപ്രായപ്രകാരം ചാലക്കുടിയില് ഒരു സ്ഥലത്ത് നിറുത്തുവാന് തിരുമാനിച്ചു. <br /><br />ചാലക്കുടിക്ക് അതിരപ്പിള്ളിയിലേക്കും, വാഴച്ചാലിലേക്കും പോകുന്ന സന്ദര്ശകര് ഉണ്ടാക്കികൊടുത്ത ആ "നല്ല" പേരു തന്നെയായിരുന്നു ഞങ്ങളുടേയും ലക്ഷ്യം. അങ്ങിനെ അദ്യം കണ്ട ബിവറേജ് കോര്പ്പറേഷണ്റ്റെ മുന്പില് വണ്ടി നിറുത്തി. കഴിക്കാത്തവരായത് കൊണ്ട് ഞാനും, അഭിയും വണ്ടിയില് തന്നെ ഇരുന്നു. കൂടെ ഷെല്ലിയും. രാജേഷും, രമേശനും പോയി ക്യൂവില് ഇടം പിടിച്ചു. ഉദ്ദേശം അപ്പോള് തന്നെ ഒരു അന്പത് പേരോളം അവിടെ ക്യൂവില് ഉണ്ടായിരുന്നു. ക്യൂ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും, അതിണ്റ്റെ നീളം പൂര്വ്വധികം ഭംഗിയോടെ നീണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. <br /><br />കുറേ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും വാങ്ങിക്കാന് പോയ രണ്ട്പേരേയും കാണാത്തതുകൊണ്ട് ഞാന് പോയി നോക്കിയിട്ടു വരാം എന്നു പറഞ്ഞു. ഞാന് അവിടെ ചെല്ലുമ്പോള് നല്ല അങ്കം നടക്കുകയായിരുന്നു. വാങ്ങേണ്ട സാധനങ്ങള് ഒക്കെ വാങ്ങിയ അവരോട് ഒരാള് നിന്നു തര്ക്കിക്കുകയായിരുന്നു. കാരണം തിരക്കിയ എന്നോട് അയാള് "ഇവന് എന്നെ ചവുട്ടി" എന്നും പറഞ്ഞു രമേശനെ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു തന്നു. പിന്നില് നിന്നിരുന്ന അയാളുടെ കാലില് അറിയാതെ പറ്റിപ്പോയ ഒരു അബദ്ധമാണെന്ന് രമേശന് എത്ര പറഞ്ഞിട്ടും അയാള്ക്കു മനസ്സിലാകുന്നില്ല. <br /><br />നേരം ഇങ്ങിനെപോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അയാള് എത്ര പറഞ്ഞിട്ടും അടുക്കുന്നില്ല. അവിടെ കൂടി നിന്ന ആളുകളും പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു അറിയാതെ പറ്റിയതായിരിക്കും എന്ന്. എന്നിട്ടും നോ രക്ഷ. അവസാനം രണ്ടും കല്പ്പിച്ച് ഞാന് അയാളോട് ചോദിച്ചു "ചേട്ടണ്റ്റെ ഏത് കാലിലാണ് അവന് ചവിട്ടിയതെന്ന്". വലത്തേകാല് അയാള് കാണിച്ചു തന്നു. സര്വ്വശക്തിയും എടുത്ത് ആ കാലില് ഞാന് ഒരു നല്ല ചവിട്ടുകൊടുത്തു. എന്നിട്ടു ചോദിച്ചു "ഇങ്ങിനെയാണോ ഇവന് ചവിട്ടിയതെന്ന്". അതേ എന്ന് പറഞ്ഞ അയാളോട് ഞാന് "അങ്ങിനെയാണെങ്കില് അവന് അറിയാതെ പറ്റിയതായിരിക്കും"് എന്നും പറഞ്ഞ് ഒരൊറ്റ നടത്തം. കൂടെ രമേശനും, രാജേഷും. <br /><br />സംഭവം അറിയാത്തവര്ക്ക് എന്താണ് നടന്നതെന്ന് മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും, അറിയാവുന്നവരില് ആരൊക്കെയോ പിന്നില് നിന്നും കൈ അടിക്കുകയും, വിസില് അടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതു കേള്ക്കമായിരുന്നു. വണ്ടിയില് ചെന്നു കയറിയതും, അവിടെനിന്നും തടി വട്ടാക്കിയതും എത്രയും പെട്ടെന്നായിരുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35256655-6072994176631287413?l=ennennumm.blogspot.com' alt='' /></div>എന്നെന്നും....http://www.blogger.com/profile/07898760818445615474noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-35256655.post-86928524157110229692009-10-24T12:21:00.000+04:002009-10-24T12:22:05.672+04:00<script src="http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-toqogr4n4x"></script><br /><noscript><a href="http://www.pax.com/free-counters.html"><img src="http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-toqogr4n4x&noscript=1" alt="Free Hit Counter" border="0" /></a></noscript><br /><br /><!-- Tab Code Start --><br /><script src="http://scripts.widgethost.com/pax/tabs.js?tabs=tabs-hm3x8pir" defer></script><br /><!-- Tab Code End --><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35256655-8692852415711022969?l=ennennumm.blogspot.com' alt='' /></div>എന്നെന്നും....http://www.blogger.com/profile/07898760818445615474noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35256655.post-5249907312231385462009-01-11T19:27:00.002+04:002009-01-11T19:45:54.658+04:00എന്നെപ്പറ്റി ഒന്നും അറിയേണ്ടേ??????<a href="http://3.bp.blogspot.com/_t3iVFs5_dKo/SWoUGd9BRiI/AAAAAAAADp4/2OqmlJAe7eg/s1600-h/DSC_0266+copy.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 266px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_t3iVFs5_dKo/SWoUGd9BRiI/AAAAAAAADp4/2OqmlJAe7eg/s320/DSC_0266+copy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5290062813652403746" /></a><br />എന്നെപ്പറ്റി ഒന്നും അറിയേണ്ടേ?????? <br /><br />അന്നൊരു തിങ്കളാഴ്ചയായിരുന്നു..... എം.ഇ.എസ് മാറമ്പിള്ളി കോളേജില് പഠിക്കുന്ന അനിയന് (കുഞ്ഞുമ്മയുടെ മകന്) നിവിമോന് എണ്റ്റെ ടേസ്റ്റുകള് അറിയാവുന്നതു കൊണ്ട് അവണ്റ്റെ കോളേജ് ഡേയ്ക്ക് എന്നെയും തലേ ദിവസം തന്നെ ക്ഷണിച്ചു. അതനുസരിച്ച് അവന് വരുന്ന നേരത്ത് ഞാന് കൊടുങ്ങല്ലൂറ് എത്തി അവനെയും കാത്തു നിന്നു. എട്ടര മണിയായപ്പോള് അവന് വന്നു. ഞങ്ങള് നേരെ കോളേജിലേക്കു വിട്ടു. അവിടെ ഞങ്ങളെ കാത്ത് അവണ്റ്റെ ഫ്രണ്ട്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു. <br /><br />പരിപാടികള് തുടങ്ങുകയും അതിലെല്ലാം തരക്കേടില്ലാത്ത രീതിയില് അലമ്പുണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒരവസരത്തില് കോളേജില് നിന്നു തന്നെ പുറത്താക്കും എന്നും, തീരെ ചെറുതല്ലാത്ത രീതിയില് തല്ലുകിട്ടും എന്നുമൊക്കെ കരുതിയതാണ്. പിന്നെ മറ്റുള്ളവരുടെ നിര്ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി കുറേ നേരം നല്ലകുട്ടിയായി നിന്നു. <br /><br />അങ്ങിനെയിരിക്കുമ്പോഴാണ് മൊബൈലില് അറിയാവുന്ന ഒരു മൂന്നാണ്റ്റെ വിളി....... <br /><br />എവിടെയാണെന്ന ചോദ്യത്തിന് ആലുവയില് ഉണ്ടെന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞപ്പോള് അങ്ങേരും ആലുവയില് ഉണ്ടത്രെ. അവിടെനിന്ന് പതിനാല് കിലേമീറ്റര് അപ്പുറത്തുള്ള പെരുമ്പാവൂറ് എന്നു പറയുന്ന സ്ഥലത്ത് എന്നെ പെണ്ണ് കാണിക്കുവാന് കൊണ്ടുപോകുക എന്നതാണ് മൂപ്പരുടെ ഇന്നത്തെ അജന്ഡ. കേട്ട മാത്രയില് ഞാന് പറഞ്ഞു "അതൊന്നും ശരിയാകില്ല. പിന്നെ ഒരു ദിവസം പോകാം" എന്ന്. <br /><br />കാരണം എണ്റ്റെ അവസ്ഥ എനിക്കല്ലേ അറിയൂ..... <br /><br />സുന്ദരിമാര് പഠിക്കുന്ന കോളേജില് പോകാന് അവസരം കിട്ടിയാല് ആരെങ്കിലും കോണകം ഉടുത്തിട്ടു പോകുമോ?? പോരാത്തതിനു ബാച്ചിലറും. ഞാനും അത്യാവശ്യം തരക്കേടില്ലാത്ത ചെത്തില് തന്നെയാണ് പോയത്. <br /><br />വലത്തെ കയ്യില് ഒരു അമണ്ടന് വാച്ച്, ഇടത്തെ കയ്യില് തൂക്കം ഒട്ടും കുറക്കാത്ത ഒരു സില്വര് ചെയിന്, കഴുത്തില് അതിനെക്കാളും ഇറുക്കത്തില് കെട്ടിയ ഒരു മാല, കുറച്ച് വളര്ന്ന മുടി പഴയ ഹിപ്പികളുടെ രീതിയില് വാരിയിട്ടിരിക്കുന്നു, നാലുപേര് കണ്ടാല് വാങ്ങിനോക്കുവാന് തോന്നുന്ന ഒരു കൂളിംഗ് ഗ്ളാസ്സ്, ടൈറ്റ് ടീ-ഷര്ട്ടും, ജീന്സും, പിന്നെ ഒരു അടിപൊളി ക്യന്വാസ് ഷൂസും. ഇതൊക്കെയിട്ടുകൊണ്ട് എങ്ങിനെയാണ് ഒരു പെണ്ണ് കാണുവാന് പോകുക?. <br /><br />ബാക്കിയെല്ലാം ഊരിവെക്കാം എന്നു വിചാരിക്കാം, പക്ഷെ ടീ-ഷര്ട്ടും, ജീന്സും, ഷൂസുമോ? അതിനുവേണ്ടി പുതിയതൊന്നു വാങ്ങിക്കുവാന് തീരെ താല്പര്യവുമില്ല. മൂന്നാനെ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞു. പക്ഷെ പുള്ളിക്കാരന് ആരോടൊ ബെറ്റ് വെച്ച് വന്നത്പോലെ ഒരേ വാശി. അവസാനം ഞാന് അനിയനെ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞു. അവനും, കൂട്ടുകാരും ദേ മൂന്നാനു കൂട്ട്. കാരണം പറഞ്ഞപ്പോള് അവര് പറഞ്ഞത് "നന്നായി ഡ്രസ്സ് ചെയ്തിട്ടൊന്നും കാര്യമില്ല, ചിലപ്പോള് ഇതാണ് സെയ്ഫിക്കാക്ക് വിധിച്ചതെങ്കിലോ" എന്നാണ്. നാണമുള്ളവനല്ലെ നാണക്കേടുള്ളൂ..... അവസാനം അതേ ഡ്രസ്സില് തന്നെ പോകുവാന് തിരുമാനിച്ചു. <br /><br />ആലുവയില് ചെന്ന് മൂന്നനെയും കൂട്ടി ഒരു പ്രതീക്ഷയുമില്ലാതെ ബൈക്കില് ആ വീട്ടിലേക്ക് വെച്ചു പിടിച്ചു. അവിടെ ചെല്ലുമ്പോല് ഞാന് കാണുന്ന കാഴ്ച - രാഷ്ടീയ പ്രവര്ത്തകനായ (നമ്മുടെ പാര്ട്ടി തന്നെ) വാപ്പ ഷര്ട്ട് വലിച്ചൂരുന്നതാണ്. മൂന്നാന് നേരത്തെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞതു കൊണ്ടോ എന്തൊ അവരും ഞങ്ങളെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. എണ്റ്റെ കോലം കണ്ടപ്പോള് ആ വാപ്പയുടെ കണ്ണുകള് ഇറുങ്ങി അടയുന്നതും, മുഖം ഒന്നു ചെറുതായി കോടിയതും ഞാന് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു. <br /><br />അടുക്കള വാതിലിണ്റ്റെ വിരിനീക്കി വെള്ളവും കൊണ്ട് വന്ന കൈകള് കണ്ടപ്പോള് മനസ്സിലായി അതു ഉമ്മയായിരിക്കും എന്ന്. അതു കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള് മൂന്നാന് എന്നെ ഒരു മുറിയിലേക്കു കൊണ്ടു പോയി. അവിടെ എന്നെയും പ്രതീക്ഷിച്ചെന്ന പോലെ, ചുരിദാറിട്ട ഒരു പെണ്കുട്ടി. <br /><br />വിവാഹം എന്ന സ്വപ്നം ആദ്യമായി മനസ്സിലേക്ക് എത്തിയത് മുതല് ഞാന് കണ്ടിരുന്ന അതേ പെണ്കുട്ടി. വെളുത്ത, അഞ്ചടി മൂന്നിഞ്ച് ഉയരമുള്ള (എണ്റ്റെ പൊക്കം എനിക്കറിയാമല്ലൊ), അത്യാവശ്യം വണ്ണമുള്ള ഒരു സുന്ദരികുട്ടി (അവള് ഇതു വായിക്കും എന്നു കരുതി എഴുതിയതല്ല. സത്യം). പേരും, എന്ത് വരെ പഠിച്ചു എന്നും, എവിടെയാണ് പഠിച്ചതെന്നും, ഇപ്പോള് എന്തു ചെയ്യുന്നു എന്നും ഒക്കെ ചോദിച്ചു. എല്ലാത്തിനും വ്യക്തമായ മറുപടിയും കിട്ടി. പക്ഷെ തിരിച്ചൊരു വാക്ക് എന്നോട് ചോദിക്കുന്നില്ല. <br /><br />അങ്ങിനെയാണ് ഞാനാ ചോദ്യം എടുത്തിട്ടത്. <br /><br />"എന്നെക്കുറിച്ചൊന്നും അറിയേണ്ടേ?" എന്ന്. <br /><br />വേണമെന്നോ, വേണ്ട എന്നോ അര്ത്ഥമുള്ള ഒരു ചിരിയില് അവള് അതൊളിപ്പിച്ചു. പിന്നെ ഒന്നും പറയാതെ ഞാനാ മുറിയില് നിന്നിറങ്ങി. അതുവരെയായിട്ടും കാണാതിരുന്ന ഉമ്മയുടേ മുഖം ഒന്നു കാണണമെന്നൊരാശ. നേരത്തെ പറഞ്ഞത് പോലെ നാണമുള്ളവനല്ലെ നാണക്കേടുള്ളൂ. <br /><br />"എന്തൊക്കെയുണ്ട് ഉമ്മ" എന്ന വിളിയോടെ ഞാന് നേരെ അടുക്കളയിലേക്കു കയറിച്ചെന്നു. (ആ വിളി അവരെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെടുത്തി എന്ന് പിന്നീട് ഞാനറിഞ്ഞു). ഇതുവരെ പുറത്തേക്ക് കണ്ടില്ലല്ലോ എന്ന ചോദ്യത്തിനു ഒന്നുമില്ല എന്ന മറുപടിയും കിട്ടി. പിന്നെ കുറച്ചു നേരം കൂടി വാപ്പയോട് വര്ത്തമാനം പറഞ്ഞ് ഞങ്ങള് അവിടെ നിന്നിറങ്ങി.<br /><br />പ്രതീക്ഷയൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിലും, ആ മുഖം മനസ്സില് ഉണ്ടായിരുന്നു. വീണ്ടും കോളേജില് എത്തി അടിപൊളി തുടര്ന്നു. <br /><br />വൈകീട്ടു വീട്ടില് എത്തിയപ്പോള് മൂന്നാണ്റ്റെ വിളി. അവര്ക്ക് എന്നെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്നും, നാളെ കാരണവന്മാര് വന്നു കാണണം എന്നും പറഞ്ഞ്. <br /><br />ഇന്ന് അവള് എണ്റ്റെ രണ്ടു മക്കളെയും പ്രസവിച്ച്, എണ്റ്റെ സന്തോഷവും, സന്താപവും, സുഖവും, ദു:ഖവും പങ്കിട്ട് എന്നോടൊപ്പം ജീവിക്കുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35256655-524990731223138546?l=ennennumm.blogspot.com' alt='' /></div>എന്നെന്നും....http://www.blogger.com/profile/07898760818445615474noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-35256655.post-25479990773775032652008-06-05T18:30:00.001+04:002008-06-05T18:30:15.624+04:00Check out my Slide Show!<div><embed src="http://widget-65.slide.com/widgets/slideticker.swf" type="application/x-shockwave-flash" quality="high" scale="noscale" salign="l" wmode="transparent" flashvars="cy=bb&il=1&channel=4464997&site=widget-65.slide.com" style="width:400px;height:375px" name="flashticker" align="middle"></embed><div style="width:400px;text-align:left;"><a href="http://www.slide.com/pivot?cy=bb&at=un&id=4464997&map=1" target="_blank"><img src="http://widget-65.slide.com/p1/4464997/bb_t063_v000_s0un_f00/images/xslide1.gif" border="0" ismap="ismap" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=bb&at=un&id=4464997&map=2" target="_blank"><img src="http://widget-65.slide.com/p2/4464997/bb_t063_v000_s0un_f00/images/xslide2.gif" border="0" ismap="ismap" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=bb&at=un&id=4464997&map=F" target="_blank"><img src="http://widget-65.slide.com/p4/4464997/bb_t063_v000_s0un_f00/images/xslide42.gif" border="0" ismap="ismap" /></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35256655-2547999077377503265?l=ennennumm.blogspot.com' alt='' /></div>എന്നെന്നും....http://www.blogger.com/profile/07898760818445615474noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-35256655.post-24657691554645183652008-06-05T18:10:00.001+04:002008-06-05T18:10:40.971+04:00Saify<div><embed src="http://widget-7f.slide.com/widgets/slideticker.swf" type="application/x-shockwave-flash" quality="high" scale="noscale" salign="l" wmode="transparent" flashvars="cy=bb&il=1&channel=648518346346041727&site=widget-7f.slide.com" style="width:400px;height:320px" name="flashticker" align="middle"></embed><div style="width:400px;text-align:left;"><a href="http://www.slide.com/pivot?cy=bb&at=un&id=648518346346041727&map=1" target="_blank"><img src="http://widget-7f.slide.com/p1/648518346346041727/bb_t063_v000_s0un_f00/images/xslide1.gif" border="0" ismap="ismap" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=bb&at=un&id=648518346346041727&map=2" target="_blank"><img src="http://widget-7f.slide.com/p2/648518346346041727/bb_t063_v000_s0un_f00/images/xslide2.gif" border="0" ismap="ismap" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=bb&at=un&id=648518346346041727&map=F" target="_blank"><img src="http://widget-7f.slide.com/p4/648518346346041727/bb_t063_v000_s0un_f00/images/xslide42.gif" border="0" ismap="ismap" /></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35256655-2465769155464518365?l=ennennumm.blogspot.com' alt='' /></div>എന്നെന്നും....http://www.blogger.com/profile/07898760818445615474noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35256655.post-194327315891306542008-05-01T12:42:00.003+04:002008-05-01T12:58:41.582+04:00ദേവന്......<a href="http://4.bp.blogspot.com/_t3iVFs5_dKo/SBmFvhCiR6I/AAAAAAAAALA/U-OOPq-KzsE/s1600-h/Copy+of+School+pic.bmp"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t3iVFs5_dKo/SBmFvhCiR6I/AAAAAAAAALA/U-OOPq-KzsE/s320/Copy+of+School+pic.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5195330696517928866" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_t3iVFs5_dKo/SBmFvxCiR7I/AAAAAAAAALI/J6TtUtnHg_s/s1600-h/DSC_0257.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_t3iVFs5_dKo/SBmFvxCiR7I/AAAAAAAAALI/J6TtUtnHg_s/s320/DSC_0257.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5195330700812896178" /></a><br />"ദേവന് കുറച്ച് കൂടി കറി ഒഴിക്കട്ടെ"........ <br /><br />ആ സമയം ഞാന് എറിയാട് കേരളവര്മ്മ ഹൈസ്കൂളിലെ ഒന്പതാം ക്ളാസ്സ് വിദ്യാര്ത്ഥി..... <br /><br />മതിലകം സെണ്റ്റ് ജോസഫ്സ് ബോയ്സ് ഹൈസ്കൂളിലെ സകല കുരുത്തക്കേടുകള്ക്കും ശേഷം ആദ്യമായി പെണ്കുട്ടികളുമായി ഒന്നിച്ചിരുന്ന് പഠിക്കാനൊരവസരം.... <br /><br />അത് ശരിക്കും ആഘോഷിക്കണം എന്ന് കരുതിയിരിക്കുകയായിരുന്നു..... <br /><br />പക്ഷെ........ <br /><br />അതേ സ്കൂളിലെ എട്ടാംക്ളാസ്സില് എനിക്ക് പാരയായി ഒരാളുണ്ടായിരുന്നു..... എണ്റ്റെ ഒരേയൊരു പെങ്ങള്..... <br /><br />നാലോ അഞ്ചോ മാസങ്ങള് അങ്ങിനെ ചെറിയ ചെറിയ കുരുത്തക്കേടുകളും, തല്ലിപ്പൊളിയുമായി കടന്നു പോയി..... <br /><br />എന്നും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു ഞാനും, പെങ്ങളും, ഏഴാം ക്ളാസ്സില് പഠിക്കുന്ന അനിയനും സ്കൂളില് പോയിരുന്നതും, വന്നിരുന്നതും..... അന്നും വൈകീട്ട് സ്കൂളില് നിന്ന് ഒന്നിച്ചാണ് വന്നിരുന്നതെങ്കിലും അന്നെന്തോ പതിവില്ലത്ത ഒരു ചിരിയും ഒളിഞ്ഞ് നോട്ടവും പെങ്ങളില് ഞാന് കണ്ടു..... എന്താണെന്ന് ആംഗ്യഭാഷയില് ചോദിച്ചപ്പോള് വീണ്ടും ഒരു ചിരിയായിരുന്നു മറുപടി.... <br /><br />എത്ര നേരം എന്ന് വെച്ച് മനസ്സിലെ ഉല്ക്കണ്ഠ പിടിച്ച് നിര്ത്തും...... <br /><br />പിന്നെയും പിന്നെയും നിര്ബന്ധിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോള് അവള്ക്ക് ആ സത്യം പറയാതിരിക്കാന് കഴിഞ്ഞില്ല.... <br /><br />അവളുടെ ക്ളാസ്സിലെ ഏതോ ഒരു പെണ്കുട്ടിക്ക് എന്നോട് ഒരു ഇഷ്ട്ം..... ആരാണെന്ന് എത്ര ചോദിച്ചിട്ടും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, അത് അറിഞ്ഞതിനു ശേഷം എന്തോ മനസ്സിന് അതുവരെ ഇല്ലാത്ത ഒരു തുടികൊട്ട് ഉള്ളത് ഞാനറിഞ്ഞു... <br /><br />എന്നെങ്കിലും ആരില് നിന്നെങ്കിലും കേള്ക്കണം എന്നാഗ്രഹിച്ചത് ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഒത്തുവന്നപ്പോള് അറിയാതെ ഒരു ഇളക്കം... <br /><br />മാത്രമോ.... <br /><br />ജീവിതത്തില് ആദ്യമായി ഒരു പെണ്കുട്ടി എന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറയുക...... <br /><br />സത്യത്തില് ഞാന് ഏതോ ഒരു ലോകത്തായിരുന്നു അന്ന് മുഴുവനും....... <br /><br />ഒരുപാട് പെണ്കുട്ടികളോട് ഇഷ്ടം തോന്നിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ആരോടെങ്കിലും ഞാന് അങ്ങോട്ട് പറയുകയോ, ആരെങ്കിലും എന്നോട് ഇങ്ങോട്ട് പറയുകയോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.... <br /><br />അതുകൊണ്ട് തന്നെ അന്ന് മുഴുവനും അറിയപ്പെടാത്ത ആ സുന്ദരിയെക്കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നങ്ങളായിരുന്നു മനസ്സ് മുഴുവനും..... <br /><br />പിറ്റേദിവസം മുതല് ഞാന് നേരത്തെ സ്കൂളില് പോകുവാനും, ക്ളാസ്സില് പുസ്തകം വെച്ച് നേരെ പെങ്ങളുടെ ക്ളാസ്സിണ്റ്റെ മുന്പില് പോയി വെറുതെ കറങ്ങുവാന് തുടങ്ങി...... <br /><br />ഓരോ സുന്ദരിയുടെ മുഖം കാണുമ്പോഴും ഞാന് ആലോചിക്കും അവളായിരിക്കുമോ അത് എന്ന്..... എന്തായാലും അന്നു വൈകുന്നേരത്തോട് കൂടി അതിനുള്ള മറുപടി പെങ്ങളുടെ വായില് നിന്ന് കിട്ടി.... <br /><br />"എസ്" എന്ന ഇംഗ്ളീഷ് അക്ഷരത്തില് തുടങ്ങുന്ന എണ്റ്റെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ സുന്ദരി........ <br /><br />പിന്നീട് സ്കൂളില് പോയിരുന്നത് പഠിക്കുവാന് വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നില്ല...... അവളെ കാണുവാന് കൂടി ആയിരുന്നു..... <br /><br />തുറന്നു പറഞ്ഞിരുന്നില്ലെങ്കിലും അവള്ക്കും മനസ്സിലായിട്ടുണ്ടാവും ഞാനും അവളെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന വിവരം...... <br /><br />അങ്ങിനെ കുറെ ദിവസങ്ങള്....... <br /><br />ഒരു ദിവസം....... <br /><br />വൈകുന്നേരം വീട്ടിലേക്ക് ഒന്നിച്ചു നടക്കുകയായിരുന്ന എനിക്ക് പെങ്ങള് റോസാപ്പൂവിണ്റ്റെ നിറമുള്ള ഒരു കവര് കാണിച്ചുതന്നു........ <br /><br />എനിക്ക് "എസ്" കൊടുത്തുവിട്ട ആദ്യത്തെ പ്രണയലേഖനം........ <br /><br />എത്ര ചോദിച്ചിട്ടും രാത്രി തരാം എന്ന മറുപടിയില് പെങ്ങള് പിടിച്ചുനിന്നു......... <br /><br />കളിക്കുവാന് പോവാതെ, കൂട്ടുകാരെയെല്ലാം സുഖമില്ല എന്ന മറുപടിയില് ഒതുക്കി രാത്രിയാവാന് ഞാന് കാത്തിരുന്നു..... <br /><br />എണ്റ്റെ അഭ്യര്ത്ഥനയും, നിര്ബന്ധവും സഹിക്കതായപ്പോള് അവള് എനിക്കതു തന്നു..... <br /><br />നേരത്തെ പറഞ്ഞ റോസാപ്പൂവിണ്റ്റെ കളറുള്ള ഒട്ടിക്കാത്ത ഒരു കവര്....... <br /><br />അതുവരെ അതിനുവേണ്ടി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നെങ്കിലും അവള് അതു നീട്ടിയപ്പോള്, പെരുമ്പറകൊട്ടുന്ന ഹൃദയത്തോടെ ഞാനത് വാങ്ങി..... <br /><br />ആരും കാണാതെ, ആരെയും കാണിക്കാതെ നേരെ എണ്റ്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി വാതില് അടച്ചു..... <br /><br />സൂചിയില് കോര്ത്ത നൂല് വലിച്ചെടുക്കുന്ന അത്രയും പതുക്കെയും, ശ്രദ്ധയോടെയും ആ കത്ത് കവറിണ്റ്റെ ഉള്ളില് നിന്നും പുറത്തേക്കെടുത്തു..... <br /><br />അതിലെ ആദ്യത്തെ ഭാഗം ഞാന് ഇപ്പോഴും ഓര്ക്കുന്നു..... <br /><br />"ദേവന്....... സുഖം തന്നെയല്ലെ.......... ദേവനെന്താ എന്നോട് ഇതുവരെ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ.... എന്നെ ഇഷടമല്ലെന്നുണ്ടോ???" എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് രണ്ട് പേജില് കുറയാത്ത ഒരെഴുത്ത്...... <br /><br />ഒരു എട്ടാം ക്ളാസ്സുകാരിയുടെ എഴുത്തായതുകോണ്ടോ, ഒന്പതാം ക്ളാസ്സുകാരനു ആദ്യമായി കിട്ടുന്ന എഴുത്തിണ്റ്റെ മാധുര്യം കൊണ്ടോ എന്നറിയില്ല - കിടന്ന കിടപ്പില് തന്നെ ഒരു പത്ത് പ്രാവശ്യം എങ്കിലും ഞാനത് വായിച്ചു....... <br /><br />ആ എഴുത്തും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ചെറിയ ഒരു മയക്കത്തിലേക്ക് വീഴുന്ന സമയത്തായിരുന്നു ഉമ്മയുടെ അത്താഴം കഴിക്കുവാനുള്ള വിളി...... <br /><br />ലോകത്ത് ഒരാളും ചെയ്യാത്തതുപോലെ അത്രയും ശ്രദ്ധയോടെയും, സൂക്ഷ്മതയോടെയും ആ എഴുത്ത് ഒരു മടക്ക് പോലും വീഴാതെ തിരിച്ച് കവറിനുള്ളിലാക്കി ആരും കാണാത്ത ഒരു സ്ഥലത്ത് വെച്ചു.... <br /><br />"സന്തോഷം കൊണ്ടെനിക്ക് ഇരിക്കാന് വയ്യേ" എന്ന അവസ്ഥയില് ഉള്ള ഞാന് വേഗം തന്നെ മേശക്കരികില് എത്തി..... <br /><br />വാപ്പ, ഉമ്മ, പെങ്ങള്, അനിയന് എന്നിവരുടെ ഒപ്പം ഞാനും ഭക്ഷണം കഴിക്കാന് ഇരുന്നു...... <br /><br />എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ച് റൂമില് എത്തണം എന്നുള്ളതുകൊണ്ടാണൊ എന്നറിയില്ല അന്ന് ആരെയും ശ്രദ്ധിക്കാന് കഴിഞ്ഞില്ല.... <br /><br />ചോറ് രണ്ടാമത് ഇട്ടതോ, കറിയൊഴിക്കാതെ തിന്നുന്നതോ ഒന്നും ഞാനറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല..... <br /><br />കാരണം ഞാന് വേറെതോ ഒരു ലോകത്തായിരുന്നു....... <br /><br />പെട്ടെന്ന്..... <br /><br />ഉമ്മയുടെ ചോദ്യം കേട്ടാണ് ഞാന് മുഖം ഉയര്ത്തിയത്...... <br /><br />"ദേവന്" കുറച്ച് കറി ഒഴിക്കട്ടെ എന്ന്...... <br /><br />ആദ്യം എനിക്കെന്താണ് ഉമ്മ ചോദിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലായില്ല........ <br /><br />എണ്റ്റെ നോട്ടം കണ്ടിട്ടോ എന്തോ ഉമ്മ രണ്ടാമതും ചോദ്യം ആവര്ത്തിച്ചു...... <br /><br />ദേവന് കുറച്ച് കറി ഒഴിക്കട്ടെ എന്ന്...... <br /><br />അത് കേട്ട് എല്ലാവരും ആര്ത്ത് ചിരിച്ചപ്പോള് ഞാന് ഇടിവെട്ടു കൊണ്ടവനെപ്പോലെ വായ തുറന്നുപിടിച്ച് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു...... <br /><br />അതുവരെ ഞാന് നിധിപോലെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ച എഴുത്ത് ക്ളാസ്സില് നിന്ന് വന്ന ശേഷം പെങ്ങള് ആദ്യം ഉമ്മയുടെ കയ്യില് കൊടുക്കുകയും, ഉമ്മ അത് വാപ്പയുടെ കയ്യില് കൊടുക്കുകയും, അങ്ങിനെ എല്ലാവരും വായിച്ചതിനു ശേഷവുമാണ് എനിക്ക് കിട്ടിയതെന്ന് ഞാന് അറിയുവാന് വളരെ വൈകിയായിപ്പോയി....... <br /><br />അന്ന് ഞാന് അനുഭവിച്ച ചമ്മല് ഇന്നും അതാലോചിക്കുമ്പോള് അതേ അളവില് തന്നെ ഇപ്പോഴും ഉണ്ട്.<br /><br /> കുറച്ച് നാള് നീണ്ടുനിന്ന ആ പ്രണയം കാലത്തിണ്റ്റെ കുത്തൊഴുക്കില് എപ്പോഴോ പിരിഞ്ഞെങ്കിലും ഇപ്പൊഴും കാണുമ്പോള് നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായി മാത്രം സംസാരിക്കാറുണ്ട്. <br /><br />ഈ സംഭവം എണ്റ്റെ പ്രിയ ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞതിന് ശേഷം ഇടയ്ക്കൊക്കെ അവള് എന്നെ കളിയാക്കി "ദേവാ" എന്ന് വിളിക്കാറുണ്ട്....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35256655-19432731589130654?l=ennennumm.blogspot.com' alt='' /></div>എന്നെന്നും....http://www.blogger.com/profile/07898760818445615474noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-35256655.post-1169138483346119992007-01-18T20:38:00.000+04:002007-01-18T20:41:23.356+04:00മോനെന്താണ് പോത്തിന് വെടികൊണ്ടത് പോലെ ഇങ്ങിനെ നടക്കുന്നത്??.<br /><br />ഒരേയൊരു പെങ്ങളുടെ ചോദ്യം ഇന്നും എന്റെ കാതില് മുഴങ്ങുന്നു...<br /><br />അന്നൊരു ശനിയാഴ്ചയായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലാത്തതു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റപ്പോള് നേരം വൈകി. ഉമ്മയോട് ഒരു ചായക്ക് ഓര്ഡര് കൊടുത്ത ശേഷം, പല്ലുതേച്ച് മുഖം കഴുകി നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു. എന്റെ കടുപ്പവും, ചൂടും അറിയാവുന്ന ഉമ്മ പതുക്കെ ചായ ആറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാന് ചെല്ലുമ്പോള്.<br /><br />കുറേശ്ശെ കുറേശ്ശെയായി ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഞാന് വെറുതെയാണ് ഉമ്മയുടെയും, പെങ്ങളുടെയും, അനിയന്റെയും മുഖത്തെക്ക് നോക്കിയത്. പെട്ടെന്നാണ് ഒരു സംശയം തോന്നിയത്... മൂന്നു പേരുടേയും മുഖത്ത് ഒരു ഗൂഢ മന്ദസ്മിതം തങ്ങിനില്ക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന്. എന്താണതിന്റെ കാരണം എന്നറിയില്ലെങ്കിലും ഒന്നും ചോദിക്കാന് നിന്നില്ല.<br /><br />ചായ കുടിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് നേരെ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. സിഗരറ്റ് വലി തുടങ്ങിയ സമയമായതു കൊണ്ട് ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശ പ്രകാരം എന്ന പോലെ ദിവസവും മൂന്നു നേരം ഓരോ സിഗററ്റ് വെച്ച് വലിക്കുമായിരുന്നു. കാലത്ത് ചായ കുടിച്ചതിനു ശേഷം ഒരെണ്ണം, ഉച്ചയൂണിനു ശേഷം ഒരെണ്ണം പിന്നെ അത്താഴത്തിനു ശേഷം ഒരെണ്ണം.<br /><br /><br />എന്നും രാത്രി ചെയ്യാറുള്ളതു പോലെ തലേദിവസം രാത്രിയും കൂട്ടുകാരുടെ അടുത്തു നിന്ന് പിരിയുമ്പോള് ഒരു സിഗററ്റ് വാങ്ങി ഷര്ട്ടിന്റെ പോക്കറ്റില് ഇട്ടിരുന്നു. കാത്തുവെച്ചിരുന്ന സിഗററ്റ് എടുക്കുക, നേരെ ബാത്റൂമില് പോയി കാര്യം നടത്തുക എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെയായിരുന്നു മുറിയിലേക്ക് കയറിയത്.<br /><br />പക്ഷെ......<br /><br />ഹാംഗറിലേക്ക് നോക്കിയ ഞാന് ഞെട്ടിപ്പോയി. ഇന്നലെ രാത്രി ഇട്ടിരുന്ന ഷര്ട്ട് അവിടെ കാണാനില്ല. കഴിയാവുന്ന സ്ഥലം മുഴുവനും പരതിയിട്ടും അതു മാത്രം കാണാനുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോള് എനിക്ക് ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായി. പല്ലുതേക്കുവാന് പോയ സമയത്ത് ഉമ്മ അത് അലക്കുവാന് എടുത്തിരിക്കുന്നു. സിഗററ്റ് നശിച്ചു പോകുന്നതിനെക്കാള്, അതറിഞ്ഞാല് വീട്ടില് ഉണ്ടാകുന്ന കുഴപ്പം ആലോചിച്ചായിരുന്നു എന്റെ ടെന്ഷന്.<br /><br />കുറച്ച് നേരത്തേക്ക് മുറിയില് നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുവാന് തന്നെ മടിയായിരുന്നു. പിന്നെ പതുക്കെ അലക്കുവാന് വെച്ചിരിക്കുന്ന തുണികളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അതിനിടയില് കച്ചിത്തുമ്പ് പോലെ എന്റെ ഷര്ട്ടിന്റെ കോളറിന്റെ ഒരു ഭാഗം പൊങ്ങി നില്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റുപാടും നോക്കി ആരും കാണുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം പതുക്കെ ഷര്ട്ടെടുത്ത് പോക്കറ്റിലേക്ക് നോക്കി.<br /><br />ഇല്ല.....<br /><br />ഞാന് അന്വേഷിക്കുന്ന സാധനം പോയിട്ട് അതിന്റെ തരി പോലും അതിലില്ല. ഉണ്ടായിരുന്ന മുഴുവന് പ്രതീക്ഷയും അസ്തമിച്ചപ്പോള് കാലിന്റെ അടിയില് നിന്നൊരു പെരുപ്പ് മുകളിലേക്ക് പതുക്കെ അരിച്ചു കയറുവാന് തുടങ്ങി. ഭയവും, സങ്കടവും കൊണ്ട് പതിവിലും അധികം വിയര്ക്കാനും തുടങ്ങി.<br /><br />എന്നും വീട്ടുകാരുടെ ഇടയില് നല്ലവനായിരുന്ന എന്റെ സകല ഇമേജും ഈ ഒരു സിഗററ്റിന്റെ പേരില് കുളമാകുമല്ലോ എന്ന് ചിന്തിച്ചപ്പോഴായിരുന്നു കൂടുതല് വിഷമം. ശരിക്കും പറഞ്ഞാല് നടുക്കടലില്പ്പെട്ട ഒരാളുടെ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു ഞാനപ്പോള്.<br /><br />എന്തു ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നപ്പോഴായിരുന്നു പെങ്ങളുടെ ചോദ്യം "മോനെന്താണ് പോത്തിന് വെടികൊണ്ടത് പോലെ ഇങ്ങിനെ നടക്കുന്നത്??" എന്ന്.<br /><br />ഒന്നും മിണ്ടാന് നില്ക്കാതെ പതുക്കെ മുറിയിലേക്ക് നടക്കുന്ന വഴിയില് ചെന്ന് പെട്ടത് വാപ്പയുടെ മുന്പില്. വാപ്പ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ച് നോക്കിയപ്പോള് കളവ് കണ്ടുപിടിച്ച കുട്ടിയുടെ നിഷ്കളങ്കതയോടെ ഞാന് നിലത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു. എന്തു പറ്റി എന്ന ചോദ്യത്തിന് ചുമല് കുലുക്കി ഒന്നും ഇല്ല എന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞ് നടന്ന എന്നെ വാപ്പ പിന്നില് നിന്ന് വിളിച്ചു.<br /><br />"നിന്റെ ഷര്ട്ടിന്റെ പോക്കറ്റില് നിന്ന് ഉമ്മാക്ക് കിട്ടിയ സാധനം ഞാനെടുത്ത് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അതെടുത്തു കൊള്ളൂ" എന്ന് പറഞ്ഞ് വാപ്പ നടന്നു പോയി. അനങ്ങാന് കഴിയാതെ തറഞ്ഞ് നിന്ന എന്റെ കണ്ണില് നിന്ന് ഞാന് പോലും അറിയാതെ രണ്ട് തുള്ളി കണ്ണുനീര് തറയില് വീണ് ചിതറി.<br /><br />വാപ്പ എന്നെ തല്ലിയിരുന്നെങ്കിലോ, കുറെ ചീത്ത പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലോ എനിക്കിത്രയും സങ്കടം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. പക്ഷെ ഇത്.....<br /><br />അല്ലെങ്കിലും വാപ്പ അങ്ങിനെയായിരുന്നു. വേണ്ട കാര്യങ്ങള്ക്ക് അല്ല, വേണ്ടാത്തതിനായിരുന്നു എന്നും വഴക്ക് കേട്ടിരുന്നത്.<br /><br />എന്തായാലും അന്നുമുതല് വലി നിറുത്തണം എന്ന് കരുതിയതാണ്.<br /><br />പക്ഷെ.....<br /><br />നിഷേധിച്ച കാര്യങ്ങള് ചെയ്യുവാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ എന്നത്തേയും ആഗ്രഹം പോലെ പൂര്വാധികം ശക്തിയോടെ ഇന്നും വലിക്കുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35256655-116913848334611999?l=ennennumm.blogspot.com' alt='' /></div>എന്നെന്നും....http://www.blogger.com/profile/07898760818445615474noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-35256655.post-1163615104942027222006-11-15T22:22:00.000+04:002006-11-16T09:02:21.073+04:00<span style="font-size:100%;">കഴിഞ്ഞോ?....<br />കഴിഞ്ഞെങ്കില് എഴുന്നേറ്റോളൂ ....<br />ശബ്ദത്തിന്റെ ഗാംഭീര്യം കൊണ്ടോ, പരിചയം കൊണ്ടോ പെട്ടെന്ന് ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു മിന്നല് കടന്നു പോയി.<br />മനസ്സിലൂടെ കഴിഞ്ഞു പോയ കുറച്ച് നേരം പതിയെ കടന്നു വന്നു...<br /></span><br /><span style="font-size:100%;">രംഗം 1 </span><br /><span style="font-size:100%;"><br />കോളേജിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ, സകല കുരുത്തക്കേടുകളുടെയും അടിച്ചു പൊളിയുടെയും പ്രീ ഡിഗ്രി എന്ന രണ്ടു വര്ഷക്കാലം...<br /><br />അസ്മാബി കോളേജിലെ ഒരു ഉച്ച നേരം..."നോട്ടി ഗ്യാങ്ങ്" എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന നാലുപേരുടെ കൂട്ടായ്മ. താജു, മണിലാല്, ഷാജി പിന്നെ എല്ലാ കുരുത്തക്കേടുകള്ക്കും ഒപ്പം നില്ക്കുകയും അവസാനം എല്ലാവരുടെയും പഴി ഒറ്റയ്ക്ക് ഏല്ക്കേണ്ടി വരുകയും ചെയ്തിരുന്ന ഈ പാവം ഞാനും.<br /><br />പതിവുപോലെ അന്നും ഏതെങ്കിലും ഒരു ഒന്നാംവര്ഷ പുതുമുഖം വലയില് വീഴുന്നതും കാത്ത് ഞങ്ങള് ആ കാറ്റാടി മരത്തിന്റെ ചുവട്ടില് ഇരുന്നു. എല്ലാവരുടെയും കൈയ്യില് പൈസയുണ്ടെങ്കിലും, പുതുമുഖങ്ങളുടെ കീശയില് നിന്നു കൈയ്യിട്ടു വാരി അതുകൊണ്ടു ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോള് കിട്ടുന്ന ഒരു സുഖം....... ഹൊ പറഞ്ഞറിയിക്കന് വയ്യ....<br /><br />അന്നെന്താണെന്നറിയില്ല .. നിരാശയായിരുന്നു ഫലം. വല കെട്ടിയ സമയം വെറുതെ പോയി എന്നതൊഴിച്ചല് വേറെ ഒരു ഗുണവും കിട്ടിയില്ല.<br /><br />അവസാനം എല്ലാവരും കൂടി ഒരു തിരുമാനം എടുത്തു, അവനവന്റെ കൈയ്യിലെ കാശെടുത്തു ഭക്ഷണം കഴിക്കാം എന്ന്. അപ്പോഴാണ് കൂട്ടത്തിലെ തലമുതിര്ന്ന അംഗമായ മണിലാലിന്റെ പുതിയ ഒരു ഐഡിയ വന്നത്. എന്തായാലും സ്വന്തം കൈയ്യിലെ പൈസ ചിലവാക്കണം, എന്നാല് പിന്നെ കുറച്ച് എരിവും പുളിവും ഉള്ള ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൂടെ എന്ന്.<br /><br />അങ്ങിനെ ഒരാളുടെ അഭിപ്രായത്തിന്റെ പിന്ബലത്തില് ഞങ്ങള് എല്ലാവരും കൂടി നേരെ നൂറു മീറ്റര് അകലെയുള്ള കള്ളുഷാപ്പിലേക്കു നടന്നു. അവിടെ എത്തി ഊണിന് ഓര്ഡര് കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞപ്പോള് പിന്നെ മറ്റൊരു ഐഡിയ... ഓരോ കുപ്പി കള്ളുകൂടി പറഞ്ഞാലോ എന്ന്. അന്ന് ഞാന് കള്ളുകുടി തുടങ്ങിയിട്ടില്ലാത്തതു കൊണ്ട് ഒരു കടല റോസ്റ്റ് പറഞ്ഞു.<br /><br />വര്ത്തമാനം പറഞ്ഞ് കള്ളുകുടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് മറ്റൊരു ഐഡിയ തോന്നിയത്. കള്ളുകുടിയും ഭക്ഷണവും കഴിഞ്ഞ് നേരേ എറ്റവും പുതിയ റിലീസ് പടത്തിനു പോയാലോ എന്ന്. അങ്ങിനെ അതും തിരുമാനിക്കപ്പെട്ടു. എന്തായാലും മൂന്ന് മണിക്കൂര് വെറുതെ ഇരിക്കേണ്ടി വരുന്നതു കൊണ്ട് അവര് പിന്നെയും ഓരോ കുപ്പിയും കൂടി ഓര്ഡര് കൊടുത്തു.<br /><br />അതും തീര്ത്ത് ഭക്ഷണവും കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ആദ്യം പറഞ്ഞ "കഴിഞ്ഞോ" എന്ന ചോദ്യം.<br /><br />നോക്കുമ്പോള് ഞങ്ങളുടെ പ്രിന്സിപ്പാള് വടിപോലെ പിന്നില് നില്ക്കുന്നു. എന്റെ അതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന സകല ആവേശവും കെട്ടടങ്ങി. മറ്റുള്ളവര് കുടിച്ച കള്ളിന്റെ കിക്കെല്ലാം പോയി എന്നെപ്പോലെ തന്നെ മുഖമൊക്കെ വിളറിവെളുത്ത് നില്ക്കുകയാണ്.<br /><br />കാശെല്ലാം കൊടുത്ത് വേഗം വാ എന്നു പറയുന്നതിനു മുന്പ് തന്നെ ഞങ്ങള് പ്രിന്സിപ്പാളിന്റെ പുറകെ കൂടി. അപ്പോഴേക്കും ഉച്ചയിലെ ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഞങ്ങളെ നേരെ ക്ലാസ്സിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി. പുറത്ത് കറങ്ങി നടക്കുകയായിരുന്നു, കയറ്റിയിരുത്തിക്കൊള്ളൂ എന്ന് പറഞ്ഞതു കൊണ്ട് ലക്ചര് ഒന്നും പറയാതെ ഞങ്ങളെ കയറ്റിയിരുത്തി.<br /><br />അര മണിക്കൂര് കഴിയുന്നതിനു മുന്പേ പ്യൂണ് വന്നു പറഞ്ഞു എന്നെ പ്രിന്സിപ്പാള് വിളിക്കുന്നു എന്ന്. സത്യത്തില് ആ സമയത്ത് കാലിനടിയില് നിന്ന് എന്തോ ഒരു സാധനം മുകളിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. വിയര്ത്ത് വിളറി പ്രിന്സിപ്പാളിന്റെ റൂമിലേക്ക് കയറിച്ചെല്ലുമ്പോള് അദ്ദേഹം എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നതുപോലെയായിരുന്നു.<br /><br />എന്തായിരിക്കും ആദ്യം ചോദിക്കുക എന്ന് പേടിച്ചിരുന്ന എന്നോട് ആദ്യം ചോദിച്ചത് "എന്തിനാണ് അവിടെ പോയത്" എന്നായിരുന്നു. ഞാന് പറഞ്ഞു ഭക്ഷണം കഴിക്കാനാണെന്ന്. ഉടനെ വന്നു അടുത്ത ചോദ്യം "കോളേജിനു മുന്പില് ഉള്ള രണ്ടു ഹോട്ടലിലും ഇന്നെന്തെ ഊണ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെ" എന്ന്. നല്ല കടലക്കറി കിട്ടുന്നതു കൊണ്ടാണ് അവിടെ പോയത് എന്ന് ഞാന് പറഞ്ഞു. "താന് അവിടെ പോയത് നല്ല കടലക്കറി കഴിക്കാനാണെന്ന് പറഞ്ഞാല് ആരെങ്കിലും വിശ്വസിക്കുമോ" എന്ന ചോദ്യത്തിനു മറുപടി പറയാന് എനിക്കു വാക്കുകള് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.<br /><br />ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നപ്പോഴാണ് അടുത്ത സത്യം പറഞ്ഞത്. കുറെനേരം ഞങ്ങളുടെ കള്ളുഷാപ്പിലെ പ്രകടനം നോക്കിനിന്നതിനു ശേഷമാണത്രെ വിളിച്ചത്. "തനിക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും ഭക്ഷണം കഴിക്കണം എന്ന് തോന്നുമ്പോള് എന്റെ അക്കൗണ്ടില് കഴിച്ച് കൊള്ളൂ" എന്ന് അവസാനം ഒരു ഉപദേശവും.<br /><br />കോളേജ് ലൈഫിലെ മറ്റാരെയൊക്കെ ഞാന് മറന്നാലും എന്റെ പ്രിന്സിപ്പാളിനെ ഞാന് മറക്കില്ല.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35256655-116361510494202722?l=ennennumm.blogspot.com' alt='' /></div>എന്നെന്നും....http://www.blogger.com/profile/07898760818445615474noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35256655.post-1159555150585028762006-09-29T22:37:00.000+04:002006-09-29T22:39:10.593+04:00വിധി....വിധി ക്രൂരനോ അതോ ന്യായീകരണങ്ങള് കണ്ടെത്താന് നമ്മള് തന്നെ ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത ഉപാദിയോ?... ഒരിക്കല് വിധിയെ പഴിച്ച ഞാന് ഇപ്പോള് അതേ വിധിയെ ന്യായീകരിക്കുന്നു. ജീവിതം എന്നെ പഠിപ്പിച്ച ഓരോ കാര്യങ്ങള്. ആശിച്ചതു കിട്ടാതിരുന്നതിനു വിധിയെ പഴിച്ച ഞാനിപ്പോള് കിട്ടിയതു കൊണ്ടു തൃപ്തിപ്പെടുകയല്ല, മറിച്ച് ജീവിതം ഇത്ര സുന്ദരമാക്കി തന്നതിനു വിധിയെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞ് ആശ്ലേഷിക്കുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35256655-115955515058502876?l=ennennumm.blogspot.com' alt='' /></div>എന്നെന്നും....http://www.blogger.com/profile/07898760818445615474noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-35256655.post-1159552618261221252006-09-29T21:48:00.000+04:002006-09-29T21:56:58.260+04:00എന്താണിങ്ങിനെ.....പലപ്പോഴും നേരിട്ട് പറയണം എന്നും എങ്ങിനെയെങ്കിലും അറിയിക്കണം എന്നും കരുതിയതെല്ലാം മനസ്സ്സില് ഒരുക്കൂട്ടിവെച്ച് ഒന്നും പറയാന് കഴിയാതെ ഒറ്റക്കിരുന്ന് വിഷമിക്കനല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനും കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഞാന് മനസ്സിലാക്കിയതു പോലെ എന്നെ മനസ്സിലാക്കാന് കഴിയാതെ പോയതോ അതോ മനഃപൂര്വ്വം ഒന്നും വേണ്ട എന്നു കരുതിയതോ. അറിയില്ല....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35256655-115955261826122125?l=ennennumm.blogspot.com' alt='' /></div>എന്നെന്നും....http://www.blogger.com/profile/07898760818445615474noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-35256655.post-1159552008443564772006-09-29T21:42:00.000+04:002006-09-29T21:46:48.450+04:00എന്തു പറയാന്....അവസാനം ഞാനും ബ്ലോഗന്മാരുടെ ഇടയിലെ ഒരാളായി....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35256655-115955200844356477?l=ennennumm.blogspot.com' alt='' /></div>എന്നെന്നും....http://www.blogger.com/profile/07898760818445615474noreply@blogger.com0